Metody

Metoda neurofizjologiczna PNF

PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation lub People Need Fun :)) To jedna z najstarszych metod neurofizjologicznych. Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Siła mięśni, zakres ruchu – to co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym jest tylko środkiem do uzyskania celu jakim jest funkcja. Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała. W zależności od potrzeb pacjenta, wykorzystywane są techniki uczące ruchu i koordynacji, stabilizujące, rozluźniające, mobilizujące, przeciwbólowe i inne, typowe dla metody, a także program ćwiczeń funkcjonalnych na materacu czy też nauka chodzenia. Praca z pacjentem jest zawsze indywidualna i bezbolesna. Nie ma ustalonej kolejności ćwiczeń ani z góry określonej ilości powtórzeń. To pacjent wraz z terapeutą tworzy kolejny dzień zajęć. Może być stosowana do terapii większości schorzeń. Chory powinien być partnerem fizjoterapeuty, określającym zakres i granice działania. To on ustala cele terapii a terapeuta ma w tym wypadku rolę instruktora i doradcy. Dzięki takiemu podejściu pacjent nawet z dużą dysfunkcją zachowuje dobrą motywację i jest pozytywnie nastawiony do współpracy z terapeutą.

Wskazania obejmują:

  • Stany po udarach,
  • Niedowłady i porażenia kończyn,
  • Niestabilności stawowe,
  • Przykurcze mięśniowe,
  • Stwardnienie rozsiane,
  • Mózgowe porażenie dziecięce,
  • Skoliozy i in.

Nowoczesne Techniki Diagnozowania i Leczenia Tkanek Miękkich

Zaburzenia w obrębie tkanek miękkich takich jak powiezie, mięśnie, więzadła i torebki stawowe powodują pociąganie kości w nieprawidłowych kierunkach i przyczyniają się do kompresji w stawach, powodując ból i dysfunkcję.

Napięte tkanki mogą powodować nacisk na naczynia krwionośne i struktury nerwowe dodatkowo zaburzając ich funkcję.

Przyczyny powstawania zaburzeń tkanek miękkich:

  • sumujące się mikrourazy
  • długotrwały wysiłek fizyczny
  • zmiany przeciążeniowe w układzie ruchu
  • patologiczne napięcie mięśni i/lub osłabienie mięśni
  • stres
  • długotrwała nieprawidłowa pozycja ciała
  • długotrwałe unieruchomienie
  • zaburzenia pooperacyjne
  • brak witamin

Techniki Energizacji Mięśni (TEM)

To metody, które mają swoje źródło w ortopedii, fizjoterapii, osteopatii oraz chiropraktyce. Wykorzystują wysiłek fizyczny pacjenta w specjalny sposób w celu likwidowania zaburzeń w obrębie tkanek miękkich.

TEM mają zastosowanie w sytuacjach przykurczy mięśniowych i łącznotkankowych, w nadmiernym napięciu mięsni, spastycz, osłabieniu fizjologicznym mięśni, zastoju żylnym, miejscowych obrzękach, ograniczeniu ruchomości stawów spowodowanym dysfunkcją tkanek miękkich.

Techniki te sa bardzo bezpieczne i z powodzeniem mogą być stosowane u osób z ostrymi stanami bólowymi, jak również w chorobach przewlekłych jak choroba reumatyczna i osteoporoza.

Do TEM należą: Relaksacja piozometryczna, Postfacilitation strech method wg. Jandy, Hamowanie zwrotne (reciprocal inhibition), Izolityczny skurcz ekscentryczny, Skurcz izokinetyczny (kombinacja skurczu izotonicznego i izometrycznego). Mięśniowo-powięziowe rozluźnianie (Myofascial Release)

To jedne z najnowszych technik w Terapii Manualnej. Polegają na pracy z systemem mięśniowo-powięziwym, w celu poprawienia wewnętrznej ruchomości tkanek (szczególnie powięzi).

Terapeuta poprzez odpowiedni nacisk i precyzyjne trakcje, skręcanie i rozciąganie tkanek wpływa na tkankę miękką, a przez to wywołuje reakcje odruchowe i zmienia jej właściwości biomechaniczne. Po to by osiągnąć wolny od bólu, prawidłowy zakres ruchu w układzie mięśniowo-szkieletowym Techniki aktywnego rozluźniania (Aktiv Tissue Release)

Techniki Aktywnego Rozluźniania należą do najbardziej efektywnych metod likwidowania w tkankach miękkich: zrostów, sklejeń, przykurcze mięśniowe i łącznotkankowe, nadmierny tonus mięśni.

Techniki te są osiągnięciem ostatnich lat Medycyny Manualnej. W połączeniu z Technikami Energizacji Mięśni i z Mięśniowo-powięziowym Rozluźnianiem są niezwykle efektywne w leczeniu zaburzeń tkanek miękkich. Pozycyjne Rozluźnianie (positional release)/ strain-counterstraine

Ta nadzwyczaj skuteczna maetoda została opracowana w latach 60-tych XXw. przez osteopatę Joensa. Polega na ustawieniu stawu w pozycji maksymalnego rozluźnienia i utrzymaniu jej przez 60-120 sekund. Wywołuje to radykalną poprawę zakresu ruchu w stawie i zmniejszenie dolegliwości bólowych. Terapia punktów spustowych - Trigger Points Therapy

Mieœniowo-powięziowe punkty spustowe (myofascial trigger point) to miejsca w tkankach szczególnie wrażliwe na ucisk, które moga powodować ból promieniujący. Aktywny punkt spustowy upośledza funkcję mięśnia, zmniejsza jego siłę i wytrzymałość.

Terapia polega na precyzyjnych technikach manualnych skierowanych na likwidację aktywnych punktów spustowych. Dysbalans mięśniowy

Dysbalans jest wtedy gdy jeden mięsień, bąć grupa miꜶniowa jest silniejsza w stosunku mięśnia przeciwstawnego (antagonistycznego). Dysbalans nie boli, ale powoduje zwiększone ryzyko urazów i przyczynia się do powstawania zespołów bólowych. Jest jedną z głównych przyczyn nawrotów dolegliwości bólowych, kontuzji.

Terapeuta patrząc na pacjenta całoœściowo analizuje ruchy całego ciała i dzięki temu może równoważyć napięcie mięśni w odległych okolicach po to by poprawić jakość i ekonomię ruchów.

Fizjoterapia Funkcjonalna w ogniskowych uszkodzeniach mózgu:

  • Reedukacja podstawowych funkcji motorycznych (obroty na boki, siadanie, wstawanie)
  • Fizjoterapia chorych ze spastycznoœcią i patologią napięcia mięśniowego.
  • Reedukacja funkcji chodu i funkcji kończyny dolnej po udarze mózgu.
  • Pełna reedukacja funkcji kończyny górnej po udarze mózgu.

Diagnostyka, ocena i funkcjonalna rehabilitacja mechanicznych dysfunkcji ruchu kręgosłupa szyjnego i obręczy barkowej

Funkcjonalna stabilizacja zależy od funkcji głębokich i powierzchownych mięśni oraz ich wzajemnej współpracy z ośrodkowym układem nerwowym. Mechaniczne zaburzenie stabilności często przedstawia się jako dysfunkcja jednoodcinkowa (jeden staw) oraz wielo-odcinkowa (tkanka kurczliwa). Często obserwujemy je jako kombinacje ograniczeń normalnego ruchu i związane z nimi kompensacje (np. hipermobilność) potrzebne do utrzymania normalnej funkcji. Funkcjonalną niestabilność jesteśmy w stanie rozpoznać biorąc pod uwagę miejsce (np. kręgosłup lędźwiowy) i kierunek błędu lub kompensacji (np. wyprost), która związana jest z nadmiernym przeciążeniem, symptomami i obecną patologią. Postępowanie terapeutyczne w dysfunkcjach ruchu wymaga specyficznych strategii opartych na mobilizacjach ograniczeń w stawie i tkance, odzyskaniu rozciągliwości tkanki kurczliwej, przekwalifikowaniu mięśni kontrolujących segment stawowy, jak również trening amplitudy ruchu oraz stabilizacji, który oddziaływałby zarówno na mięśnie lokalne (głębokie), jak i globalne (jedno i wielostawowe). Aktywacja głębokiego systemu stabilizacji ma na celu zwiększenie tzw. odruchowej sztywności mięśni, która w znacznym stopniu ogranicza nadmierną translację w stawie. Aktywacja mięśni globalnych (struktury jedno i wielostawowe) jest wymagana w celu korekcji dysfunkcji na całym odcinku (np. brak kontroli całego odcinka lędźwiowego w kierunku wyprostu przy zachowanej kontroli pojedynczych segmentów) w zakresie kontroli miejsca i kierunku obciążenia, które jest przyczyną nadmiernego ruchu i prowadzi do powstania patologii. Nadrzędną strategią jest tu trening w bardzo niskim obciążeniu, zwany treningiem kontroli motorycznej, który potrzebny jest do odtworzenia kontroli nieprawidłowe- go ruchu w miejscu patologii. Następnie włączany jest aktywny ruch sąsiedniego odcinka, często związanego z ograniczeniem ruchu w stawie bądź tkance. Kontrola zakresu ruchu poprzez odpowiednią pracę nad mięśniami globalnymi jednostawowymi oraz odzyskanie odpowiedniej rozciągliwości w globalnych mięśniach wielostawowych umożliwia przywrócenie normalnego funkcjonalnego zakresu ruchu oraz zapewnia balans pomiędzy tymi strukturami. Aby powrócić do normalnego funkcjonowania, należy użyć indywidualnych strategii funkcjonalnego treningu stabilizacji, który integruje zarówno głęboką aktywację mięśni z globalnym systemem kontrolującym zakres jak i amplitudę ruchów. W ciągu ostatnich 25 lat analiza wiadomości z takich dziedzin naukowych jak anatomia, biomechanika, neurofizjologia, patologia i kinezjologia pozwoliły na stworzenie modeli wyjaśniających powstawanie patologii. Dziś dysponujemy lepszym zrozumieniem ruchu i jego wpływu na funkcję. Uproszczony model wyjaśniający, ze jeśli coś nie działa prawidłowo, jest za krótkie i wymaga rozciągnięcia, jest za słabe i potrzebuje wzmocnienia odchodzi powoli do lamusa.

Nowoczesne spojrzenie na dysfunkcję ruchu można przedstawić jako lokalny i/lub globalny problem, choć oba często występują jednocześnie. Błędne wzorce ruchu, nieprawidłowa postawa czy zaburzenia dynamicznej kontroli nerwowo-mięśniowej mogą przyczynić się do rozwoju nierównowagi pomiędzy jednostawowymi mięśniami kontrolującymi postawę i amplitudę ruchu a wielostawowymi mięśniami tracącymi swą elastyczność i rozciągliwość. Brak równowagi pomiędzy tymi strukturami jest widoczny w zakresie zmian w funkcjonalnej długości oraz aktywacji tych mięśni i prowadzi do zaburzeń układu sił oddziałujących na dany staw w określonym kierunku ruchu. Takie mechaniczne zmiany obciążeń i napięć w różnych strukturach wywołują przeciążenia poza granicą tolerancji tkankowej i skutkują bólem oraz patologią. Dysfunkcja lokalnego systemu stabilności rozwija się często po I epizodzie wystąpienia bólu i patologii. Przedstawia się ją jako dysfunkcję aktywacji i kontroli motorycznej głębokiego systemu mięśni stabilizujących staw w jego pozycji neutralnej. Po ustąpieniu symptomów ból może zniknąć, a zaburzenia nadal mogą się utrzymywać. Może to spowodować zwiększenie skłonności do nawrotów urazu, jak również wczesną progresję zmian zwyrodnieniowych i utrzymanie globalnej nierównowagi mięśniowej. Postępowanie terapeutyczne powinno zostać skierowane jednocześnie w stronę obu systemów: głębokiego (zwanego lokalnym) i globalnego. Terapeuta lub lekarz może obiektywnie zmierzyć dysfunkcję, określić ją ilościowo i porównać z normalnym lub idealnym standardem lub niektórymi zatwierdzonymi wzorcami. Rehabilitacja neurologiczna

Rehabilitacja neurologiczna stosowana jest w różnych schorzeniach Centralnego Układu Nerwowego polega przede wszystkim na przywróceniu funkcji dysfunkcyjnych części ciała. Przez wykorzystywanie różnych technik terapeutycznych można pobudzać Centralny Układ Nerwowy do regeneracji lub do zatrzymania procesu chorobowego.

Rehabilitacja neurologiczna wskazana jest w:

  • Udarach mózgu
  • Urazach czaszkowo-mózgowych
  • Uszkodzeniach rdzenia kręgowego
  • Mózgowym porażeniu dziecięcym (MPD)
  • Stwardnieniu rozsianym (SM)
  • Dystrofiach mięśniowych
  • Uszkodzeniach nerwów obwodowych
  • Innych chorób zaburzających prawidłowe funkcjonowanie Centralnego Układu Nerwowego

Kinesiotaping

Kinesiology taping to metoda aplikacji elastycznego plastra, o parametrach zbliżonych do właściwości ludzkiej skóry, na określoną część ciała wywołując:

  • działanie przeciwbólowe
  • normalizacja napięcia mięśniowego

Kinesiotaping jest skuteczny w terapii problemów stawowych i mięśniowych. Oddziałuje na mięśnie, powięzi, stawy, układ limfatyczny i nerwowy. Działanie kinesiotapingu polega na zmniejszeniu bólu mięśni i stawów, usuwaniu obrzęków limfatycznych, wspomaganiu pracy mięśni oraz korygowaniu niewłaściwej pozycji stawu.

Co wyróżnia kinesiology taping spośród innych metod:

  • jest dobrze akceptowany przez pacjentów
  • działa zgodnie z funkcjonowaniem organizmu przez 24 godziny na dobę, a nie tylko podczas sesji terapeutycznej
  • efekt poprawy jest zauważalny bezpośrednio po aplikacji i utrzymuje się po jej usunięciu
  • nie wyklucza stosowania innych form terapii

Kinesiotaping stosuje się u pacjentów z:

  • Bólami kręgosłupa
  • Bólami stawów (np. dolegliwości ze strony stawu kolanowego, barkowego, okolicy nadgarstka, łokieć tenisisty, ostroga piętowa)
  • Stanami po skręceniach i zwichnięciach stawów
  • Obrzękami
  • Niestabilnością stawów
  • Uszkodzeniami mięśni i więzadeł
  • Po urazach i operacjach np. po rekonstrukcji więzadeł krzyżowych i in

Masaże

Masaż klasyczny

Masaż leczniczy odnosi się do formy zabiegu, który ma na celu leczenie pewnych zaburzeń organizmu poprzez zabiegi manualne, poprzez mechaniczne oddziaływanie na skórę i tkanki położone bezpośrednio pod jej powierzchnią a także na części ciała i organy położone głębiej. To mechaniczne oddziaływanie polega głównie na wykonywaniu określonych ruchów, chwytów i technik, mających wywołać efekt leczniczy np.: likwidacja przykurczów i bólów mięśniowych oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego.

Wskazania:

  • Zespoły bólowe kręgosłupa
  • Zwiększone napięcie mięśniowe
  • Przykurcze mięśniowe
  • Bóle mięśniowe i stawowe i in.

Masaż relaksacyjny

Celem tego masażu jest zmniejszenie napięcia mięśniowego i psychicznego, a tym samym uzyskanie rozluźnienia i odprężenia. Jeżeli źródłem napięcia mięśni jest długotrwały stres, to można go usunąć stosując delikatne, spokojne i powolne techniki masażu.

Wskazania:

  • Ogólne napięcie psychiczne
  • Zwiększone napięcie mięśniowe
  • Stany stresowe i in.

Drenaż limfatyczny

Za pomocą rąk fizjoterapeuty lub urządzeń do tego celu stworzonych, dzięki drenażowi limfatycznemu usprawniane jest krążenie limfy. Tym sposobem zapobiega się chorobom wynikającym z obrzęków zastoinowych, zapalnych i chłonnych. Drenażu używa się z powodzeniem nie tylko jako masaż ogólny, ale też jako zbieg wspomagającym przy amputacji piersi, czyli mastektomii. Masaż limfatyczny jest również jedną z najskuteczniejszych i najbardziej popularnych metod walki z cellulitem. Jest całkowicie bezbolesny i relaksujący, a także działa oczyszczająco na organizm. Masaż taki może zarówno zapobiegać powstawaniu zastojów, jak i pomagać w zlikwidowaniu już powstałych. Ruchy wykonywane podczas zabiegu są bardzo wolne i delikatne, jest to około 10-15 ruchów na minutę. Takie tempo jest właśnie odpowiednie w przypadku usprawniania działania układu limfatycznego.

Wskazania:

  • Obrzęki limfatyczne kończyn
  • Obrzęki po mastektomii
  • Obrzęki pourazowe
  • Wspomagająco proces odchudzania
  • Zwalczanie cellulitu i in.

Masaż odchudzający, masaż antycellulitowy

Masaż odchudzający wykonuje się przede wszystkim na okolicę bioder, pośladków oraz ud. Poprzez intensywne i energiczne ruchy i specyficzne chwyty następuje spalanie tkanki tłuszczowej, przyspieszenie procesów metabolicznych, co w efekcie przyczynia się do ujędrnienia ciała oraz spadku masy ciała. Dodatkową korzyścią jest również redukcja cellulitu i znaczne polepszenie wyglądu skóry! Nowoczesne modelowanie sylwetki powinno być działaniem kompleksowym to znaczy ważne jest łączenie masażu odchudzającego z aktywnością fizyczną oraz odpowiednią dietą. Z przyjemnością pomożemy Państwu dobrać odpowiednie ćwiczenia, które spowodują, że efekt masażu będzie jeszcze lepszy. Masaż bańką polega na wytworzeniu podciśnienia poprzez usunięcia z niej powietrza. Dochodzi do zassanie skóry i tkanek położonych poniżej co poprzez masaż powoduje ich intensywne ukrwienie i wyraźną poprawę mało elastycznej skóry. Do masażu bańką dodałam masaż odchudzający klasyczny, genialnie uzupełnia całość. Jeżeli Jesteś na etapie przemiany, chudniesz i boisz się, że twoja skóra nie nadąża za Tobą, ten masaż jest dla Ciebie! Jeżeli jesteś szczupła, a twoją zmorą zawsze była skórka pomarańczowa, ten masaż jest dla Ciebie! Jeżeli urodziłaś dziecko przez co twoja skóra straciła na sprężystości to ten masaż również jest dla Ciebie!

Wskazania:

  • Wspomaganie procesu modelowania sylwetki,
  • Nadwaga,
  • Otyłość,
  • Rozstępy,
  • Cellulit i in.

Gorące kamienie

Co to jest masaż kamieniami?

Masaż kamieniami łączy zastosowanie gładkich, podgrzewanych kamieni bazaltowych o różnych rozmiarach z działaniem masażu klasycznego. Bazalt to ciemna, zastygła lawa wulkaniczna, która bardzo dobrze utrzymuje ciepło, ale też łatwo oddaje je ciału. Gorące kamienie stanowią niesamowity rodzaj połączenia z naturą. Zabieg jest bardzo przyjemny i odprężający. Choć lecznicze działanie kamieni wykorzystywano już setki lat temu na Dalekim Wschodzie, to jednak gorące kamienie stały się popularnym na całym świecie zabiegiem dopiero w ostatnich latach.

Jakie są najważniejsze rezultaty masażu gorącymi kamieniami?

  • działa niezwykle uspokajająco i relaksująco, łagodzi objawy stresu, wycisza psychikę
  • poprawia elastyczność i jędrność skóry, wspomaga zwalczać cellulitu
  • łagodzi napięcie i zmęczenie mięśni, wspomaga ich regenerację
  • wspomaga pracę układu krwionośnego

Jakie są przeciwwskazania do masażu gorącymi kamieniami?

  • Choroby: gruźlica, ch. nowotworowa, krwotoki, siniaki, uszkodzona skóra, zakrzepica, zapalenie żył, żylaki lub niezdiagnozowany ból w łydkach.
  • Kobiety ciężarne i osoby chore na cukrzycę lub inne choroby powinny zasięgnąć opinii lekarza przed odbyciem zabiegu.

Masaż sportowy

Masaż sportowy to intensywny masaż obniżające poziom zmęczenia organizmu powstałe na skutek aktywności fizycznej. Celem masażu sportowego jest zapobieganie objawom patologicznym, które mogą powstać w wyniku przeciążeń występujących w sporcie wyczynowym. Celem masażu sportowego jest zapobieganie stanom patologicznym w organizmie sportowca powstałych na skutek dużych obciążeń występujących w sporcie. Główne techniki stosowane w masażu sportowym to rozcierania i ugniatania skupiając się na mięśniach i stawach.

Masaż sportowy spełnia trzy podstawowe funkcje:

  • rozgrzewającą
  • regeneracyjną
  • leczniczą



Dodatkowo posiadam ukończone kursy:
Kurs rozwijający Bobath Concept „Terapia kończyny górnej: od struktury-funkcji do partycypacji”.
Szkolenie The Movement Solution- Kinetic Control:
Sektor 1 – Identyfikacja i przekwalifikowanie miejsca i kierunku niekontrolowanego ruchu
Sektor 2 – Postępowanie w globalnej nierównowadze mięśniowej w oparciu o kliniczne dowody
Sektor 3 – System lokalny mięśni: Kliniczna ocena w celu odtworzenia niekontrolowanego ruchu na poziomie stawu

Zaświadczenie potwierdzające udział w programie „Ogólnopolski program doskonalenia umiejętności praktycznych fizjoterapeutów” zorganizowany przez czasopismo „Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja”